NZOZ Centrum Pomocy Profesjonalnej
Umów wizytę 22 24 12 444
Warszawa „Babka Tower” al. Jana Pawła II 80 lok. 21 i lok. 129
Psychexpress
Blog o psychologii, psychoterapii i rozwoju osobistym

Tematem Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego (10 X 2017) było „zdrowie psychiczne w miejscu pracy”.

Miejsca pracy gwałtownie się zmieniają, a definicje celów zmieniają się nieraz z miesiąca na miesiąc. Szacuje się, że 25% problemów zdrowotnych związanych ze zdrowiem psychicznym jest spowodowana depresją i lękiem w miejscu pracy, a rotacja zatrudnienia spowodowana stresem to nawet 40%.

Powszechne jest myślenie, że stres trzeba po prostu wytrzymać, uporać się z nim. To złe podejście. Badanie około 15.000 menedżerów średniego i wyższego szczebla w prawie 100 korporacjach w Indiach wykazało, że płaci się wysoką cenę za życie na szybkim pasie ruchu. Uśrednione ryzyko sercowo-naczyniowe na świecie wynosi 48%. Ryzyko indyjskich menedżerów to 60%.

Na całym świecie ponad 300 milionów osób cierpi na depresję, która jest główną przyczyną niepełnosprawności. Wiele z tych osób cierpi również z powodu lęku, a Konsultanci PERC, firmy konsultingowej z Hongkongu twierdzą, że poziom lęku rośnie dramatycznie wraz z rozprzestrzeniająca się globalizacją. WHO szacuje, że depresja i zaburzenia lękowe kosztują światową gospodarkę 1 bilion (1.000.000.000.000) USD rocznie w utraconej produktywności.

To gdzie indziej… a Ty – polski menedżerze… Jak się czujesz?

autor: dr Wiktor Buczek, lekarz psychiatra

Buczek Wiktor

 

72-letni profesor Uniwersytetu w Chicago Richard H. Thaler został laureatem Nagrody Nobla z ekonomii 2017 za wkład w ekonomię behawioralną!

Ekonomia behawioralna zajmuje się błędami poznawczymi, które wpływają na decyzje ludzi i mają znaczenie dla gospodarki. Wyniki jej badań pokazują, że nasze preferencje zmieniają się w zależności od kontekstu podejmowania decyzji. Dodatkowo, ekonomiści behawioralni odkryli, że przeszacowujemy małe prawdopodobieństwa i niedoszacowujemy prawdopodobieństw dużych. Przypisujemy znacznie większą wartość rzeczom, które możemy utracić niż rzeczom, które możemy zyskać. Mniejszą wartość przypisujemy też zdarzeniom, które mają zajść w odległej przyszłości, a przeceniamy te same zdarzenia dziejące się dzisiaj. To powoduje z kolei, że niekonsekwentnie dyskontujemy przyszłe zyski, w zależności od tego, kiedy mają być one zrealizowane.

Lista podobnych błędów poznawczych jest długa. Ekonomia behawioralna stawia sobie za cel odpowiedź na dwa pytania: jeżeli nie zachowujemy się racjonalnie, to czy odchylenia od założeń o naszej racjonalności są duże? Czy są wystarczająco systematyczne i przewidywalne, aby stanowić podstawę nowych teorii ekonomicznych?

Ograniczenia naszej racjonalności, preferencje społeczne i problemy z samokontrolą – właśnie takie zjawiska i ich wpływ na zachowania jednostek w gospodarce interesują Richarda Thalera, który był uważany za jednego z faworytów do tegorocznej Nagrody Nobla z ekonomii.  W uzasadnieniu decyzji napisano, że badania prof. Thalera przyczyniły się do dynamicznego rozwoju ekonomii behawioralnej a dzięki nim był w stanie „wybudować pomost między analizą psychologiczną i procesem podejmowania decyzji przez jednostki”.

W 2012 r. wyszła w Polsce książka Richarda Thalera (wspólnie z Carlem R. Sunsteinem) pt. „Impuls. Jak podejmować właściwe decyzje dotyczące zdrowia, dobrobytu i szczęścia”. Wyjaśnia w niej, że nieracjonalne wybory podejmowane są często wtedy, gdy ich konsekwencje są oddalone w czasie – np. niezdrowe jedzenie, stosowanie szkodliwych używek. Takie skłonności wykorzystywane są przez firmy reklamujące niezdrowe produkty. Thaler proponuje, jak się przed tym zabezpieczać. Ludzie potrzebują „impulsów”, zwłaszcza kiedy podejmują decyzje rzadkie, w sytuacjach, których nie rozumieją i których nie są w stanie objaśnić, stosują zrozumiałe dla siebie pojęcia. Także wtedy, gdy nie ma natychmiastowej informacji zwrotnej o skutkach.

Co ciekawe, prof. Thaler jest współpracownikiem słynnego profesora psychologii Daniela Kahnemana, który również otrzymał Nagrodę Nobla z ekonomii w 2002 r.  Naukowcy badali wspólnie istnienie tzw. „zjawiska posiadania”, według którego przeszacowujemy wartość rzeczy, które posiadamy, co ma znaczenie w procesach negocjacji. Daniel Kahneman jest autorem wielu niezwykle ciekawych publikacji m.in. „Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym”, gdzie objaśnia nam działanie umysłu i opisuje, jak o naszym myśleniu wspólnie decydują dwa systemy: System 1 – szybki, intuicyjny i emocjonalny oraz System 2 – wolniejszy, działający w sposób bardziej przemyślany i logiczny. Odkrywa niezwykłe możliwości – ale też błędy i usterki – szybkiego myślenia, wskazując wszechogarniający wpływ intuicyjnych wrażeń na nasze myśli i zachowania.

autor: Dorota Strzelec – psycholog, trener, coach

Zapraszamy na spotkanie organizowane przez Studenckie Koło Naukowe Psychoterapii DIALOG, które odbędzie się w sobotę 7 pażdziernika o godzinie 13.00 na Wydziale Psychologii UW przy ul. Stawki 5/7 . Spotkanie organizowane jest w ramach Warszawskich Dni Rodzinnych,  a pani Justyna Zawisza – Kardasz  wygłosi na nim wykład na temat terapii par.

Po więcej szczegółów zapraszamy na stronę wydarzenia https://www.facebook.com/events/353728715068879/

Jesień to czas gorszego samopoczucia psychicznego, głównie ze względu na zmniejszone promieniowanie słoneczne i przesilenie, które często odczuwamy zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Jest to więc okres większej częstotliwości występowania zaburzeń nastroju oraz zwiększonej zachorowalności na depresję. Nieleczone zaburzenia psychiczne, głównie depresja, mają ogromny wpływ na podejmowanie prób samobójczych.

Do prób tych dochodzi najczęściej wtedy, gdy stresory (czynniki stresujące) przerastają możliwości człowieka do poradzenia sobie z nimi.

Istnieją jednak inne czynniki, które należy w tym temacie rozważyć, a które sprawiają sporo kłopotów. Są to czynniki ryzyka i sygnały ostrzegawcze – często ze sobą mylone, jednak bardzo od siebie różne.

Poszukujemy relacji, które mogłyby nam dać społeczne wsparcie – podnosić nas na duchu, wspierać, pomagać nam spojrzeć na świat z innej perspektywy, czy po prostu być dla nas miłym towarzystwem.

Okazuje się jednak, że niektóre znajomości, które zawieramy, zamiast obniżać nasz poziom stresu, sukcesywnie go podnoszą.

 

Przedstawiamy pięć typów znajomych, czy „przyjaciół”, których naprawdę nie potrzebujesz:

  1. Pan / Pani „A nie mówiłem/am!”:

Powtarzanie tego w kółko wcale nie jest pomocne, wręcz przeciwnie. Dwa, gdy zastanowić się nad tym głębiej, motywem jest tutaj nie pomoc, a podkreślanie swojej racji i nieomylności.

  1. Dołowacz:

Oczywiście każdemu się zdarza mieć kiepski nastrój lub gorszy dzień, ale znajomy, który notorycznie narzeka, widzi wszystko w ciemnych barwach – nie działa na nas najlepiej. Tym bardziej, gdy staramy się prezentować pozytywne podejście do życia i ludzi.

Wybierz przyjaciela, który wesprze cię obiektywnym spojrzeniem, nie takiego, który cały czas cię dołuje i przekonuje, że „to się nie uda”.

  1. Pan / Pani Najważniejszy/a z całej wsi:

Narcyz nie jest wymarzonym przyjacielem. Jest skupiony na sobie i swoich problemach, a więc niezbyt dobrze wspiera innych. Drugi rodzaj „przyjaciela” tego typu to taki, który musi zbierać wszystkie zasługi, który wymaga wiecznego chwalenia, doceniania i emocjonalnej uwagi. Dawać wszystko, a nie dostawać nic w zamian to kiepski pomysł na relację.

  1. Dwulicowiec:

Nie ma nic gorszego niż znajomy, który rozpowiada twoje sekrety lub tobie mówi jedno, a innym – drugie. Zaufanie to podstawa każdej relacji. Jeśli masz przeczucie, że nie możesz ufać danej osobie – pozbądź się jej ze swojego życia.

  1. Pan / Pani „Ze mną, albo przeciwko mnie”:

Ostatni typ negatywnie wpływający na nasze samopoczucie to osoba, która wymaga abyśmy zajęli „jedyne właściwe stanowisko”. Jej wrogowie mają być naszymi wrogami, a my – z tą osobą, albo przeciwko niej. Tu prym wiodą zarówno osobowość narcystyczna, jak i z pogranicza (tzw. borderline), które często widzą relację jako w „całości dobrą”, albo „w całości złą”.

Zdrowa i wspierająca relacja to taka, która pozwala na otrzymywanie i dawanie. W obu kwestiach najlepiej zachować równowagę. Egoistyczne branie jest równie szkodliwe, co bezustanne dawanie. Pamiętajmy o tym, dobierając sobie przyjaciół.

 

Źródło: Riggio, R.E., & Zimmerman, J.A.  (1991).  Social skills and interpersonal relationships: Influences on social support and support seeking.  In W.H. Jones & D. Perlman (Eds.), Advances in personal relationships.  (Vol. 2), (pp. 133-155).  London.

Rzecznik Praw Obywatelskich zajmujący się australijskim Small & Family Business’em (Australian Small Business and Family Enterprise Ombudsman) przeprowadził badanie z którego wynika, że stres będący skutkiem opóźnień płatności wpływa niekorzystnie na zdrowie psychiczne właścicieli tych niedużych przedsiębiorstw.

Okazuje się, że w Australii, ponad 40% faktur jest opłacanych z opóźnieniem. 28% badanych podaje, że 60% ich faktur jest płaconych nieterminowo, a nie są to małe kwoty – przynajmniej połowa respondentów twierdzi, że zaległości sięgają kwot ok. 20.000 dolarów australijskich.

 

Trzy czwarte respondentów oświadczyło, że doznali poważnych skutków w obszarze zdrowia psychicznego, wynikających z konieczności upominania się o swoje pieniądze – warto zauważyć, że w dużych organizacjach zajmują się tym całe departamenty, a w Small Business’ie wszystkim zajmuje się właściciel, ewentualnie jeszcze jedna osoba, która mu/jej pomaga.

Dlaczego zaburzenia w zakresie zdrowia psychicznego właścicieli biznesu są dostrzegane? Przede wszystkim, właściciel Small Busieness’u jest sam. Nierzadko czuje się odizolowany, a także pod presją. To sytuacja emocjonalnie bardzo podobna do takiej, w której samotny rodzic opiekuje się rodziną.

Stephanie Thompson, psycholożka i założycielka „Insight Matters” mówi, że niejednokrotnie klienci docierają do niej w kryzysie i w napadzie lęku, a głównymi manifestacjami są objawy fizjologiczne. Mogą to być: wyczerpanie, zaburzenia snu, obniżenie nastroju, lęk, utrata apetytu, bóle, wysokie ciśnienie tętnicze i inne. Czasami poziom cierpienia wynikający ze stresu jest tak duży, że pacjenci nie mogą realnie funkcjonować. Stephanie Thompson wspomina pacjenta, który się „zawiesił” – część mózgu odpowiedzialna za podejmowanie logicznych decyzji „odcięła się” z powodu przeciążenia w obszarze „walka – ucieczka” (fight or flight), które doprowadziło do „utknięcia” procesu decyzyjnego w przypadkowej pozycji, a pacjent nie był w stanie rozwiązać problemu związanego z jego biznesem.

autor: dr Wiktor Buczek

https://www.facebook.com/dr.wiktor.buczek/


Co znaczy kochać siebie?

Psychoonkologia to stosunkowo nowa interdyscyplinarna dziedzina medycyny. W Polsce za jej początek można uznać 1992 r., kiedy powstało Polskie Towarzystwo Psychoonkologiczne (PTPO). Dzięki staraniom Towarzystwa minister pracy i polityki społecznej wpisał psychoonkologa na listę zawodów w grupie „inne zawody w ochronie zdrowia”. Z kolei rozporządzenie ministra zdrowia z października 2014 r. przewiduje na oddziale onkologii co najmniej pół etatu psychologa lub psychoonkologa. Psychoonkologia zajmuje  się profilaktyką oraz edukacją zarówno pacjentów i ich bliskich, jak i personelu medycznego. Przede wszystkim jednak psychoonkologia to działania terapeutyczne – udzielanie wsparcia chorym onkologicznie, ich bliskim i opiekunom.

 Nadszedł  koniec wakacji, tak długo wyczekiwanych przez wszystkich uczniów…Jak zawsze to, co przyjemne szybko się kończy i czas zacząć nowy rok szkolny. Zwiększa się poziom stresu u dzieci i rodziców. Dla niektórych to rozpoczęcie nauki w nowej szkole, dla młodszych rozpoczęcie swej przygody ze szkołą w ogóle.  Niektórzy nastolatkowie czuję się podekscytowani nowymi wyzwaniami, które czekają na nich od września np. perspektywą egzaminów, inni wręcz panicznie boją się zmian i nowych sytuacji. Mogą doświadczać braku śmiałości, braku zaufania w nowym środowisku ale także dokuczają im obawy o swoje umiejętności i kompetencje.

W 2016 roku badania przeprowadzone w UCLA (University of California Los Angeles) pokazały że 12 % nowych studentów często zgłasza depresję w przeciągu ostatniego roku, a 14 % wyraża chęć zgłoszenia się do psychoterapeuty lub psychiatry. Ankiety wśród studentów wykazują, iż  poziom stresu jest  z roku na rok coraz wyższy i przewyższa przeciętną u dorosłych. 

Najczęściej zadawane pytania oraz mity na temat psychoterapii

Najczęściej zadawane pytania:

1. Ile trwa psychoterapia?

W zależności rodzaju problemów poddawanych psychoterapii, od podejścia (nurtu), w którym pracuje dany psychoterapeuta oraz zasad placówki, w której jest prowadzona, może trwać od kilkunastu tygodni (psychoterapia krótkoterminowa) do kilku lat (psychoterapia długoterminowa). Czas psychoterapii jest uzgadniany na jednym z pierwszych spotkań.

×